Mən taksidə işləyirəm. Bakının hər küçəsini, hər ara yolunu bilirəm. On ildir sükan arxasındayam. İşim çətindir, amma azadlığı var. Öz vaxtımı özüm tənzimləyirəm. Kimi səhər çıxır, kimi axşam. Mən daha çox gecə növbəsini sevirəm. Şəhər sakitləşir, işıqlar yanır, sərnişinlər daha səmimi olur. Hərdən danışırıq, hərdən susuruq. Hər gecə fərqli hekayələrə şahid olursan.

Keçən ayın bir gecəsi idi. Saat gecənin ikisi idi, Şamaxı yolunda bir sərnişin mindi. Orta yaşlı kişi, kostyumlu, yorğun görünürdü. Hava limanına getməli idi. Yolda söhbətə başladıq. Dedi ki, işgüzar səfərə gedir, üç gün qalacaq. Sonra birdən soruşdu: “Sən boş vaxtlarında nə edirsən?” Mən güldüm, “vaxtım olanda yatıram” dedim. O da güldü. Sonra çantasından telefonunu çıxartdı, mənə bir şey göstərdi. Baxdım, maraqlı görünürdü. Dedi ki, “işdən sonra beynimi boşaltmaq üçün baxıram.”

Həmin gecə hava limanına çatdıq, o endi, mən də boş şəkildə geri qayıtdım. Fikirləşdim, bəlkə həqiqətən də sınamalıyam? Axı mən də boş vaxtımda evdə oturub televizora baxıram. Heç nəyi dəyişməzdi ki. Səhər növbəmi bitirib evə gəldim, yatdım. Axşam oyananda həmin sərnişinin dedikləri yadıma düşdü. Telefonumu götürüb araşdırmağa başladım.

Saytı tapdım, açdım. Dizayn sadə idi, anlaması çətin deyildi. Amma mənim üçün ən vacib məsələ internet trafiki idi. Çünki evdə internetim yoxdur, mobildən istifadə edirəm. Hər şeyin az yer tutması, yüklənməməsi lazım idi. Araşdırdım və gördüm ki, mobil tətbiq variantı var. Həmin an qərar verdim: bunu quraşdırmalıyam. Bir neçə dəqiqə ərzində hər şeyi hazırladım. Ekranda gördüm ki, yükləmə prosesi başa çatıb – mostbet apk download uğurla tamamlanmışdı. Artıq hər şey telefonumda idi.

İlk günlər oynamadım. Sadəcə baxdım, öyrəndim. Hansı oyunlar var, necə işləyir? Taksidə işləyən adam kimi mən hesablamağı yaxşı bilirəm. Hər gün yol haqqı, benzin, xərclər – hamısını dəqiq hesablayıram. Bu da bir növ hesablama idi. Fərqli yanaşma lazım idi. Bir həftə ərzində sistemi başa düşdüm. Sonra kiçik bir məbləğlə başladım.

Həmin həftə sonu idi. Növbəm yox idi, evdə oturmuşdum. Çay dəmlədim, telefonu götürdüm. Bir oyun seçdim, uzun müddət düşündüm. Sonra oynadım. Qazandım. Çox deyildi, amma qazandım. İnanmadım. Yenə oynadım. Bu dəfə uduzdum. Amma qorxmadım. Çünki bilirdim ki, uduzmaq da bu işin bir hissəsidir. Taksidə də belədir – bəzən boş gəzirsən, bəzən sərnişin dalbadal gəlir. Önəmli olan dayanmamaqdır.

Həmin gün qazandığım pulu çıxartmadım, hesabda saxladım. Özümə bir qayda qoydum: həftədə bir dəfə, müəyyən vaxt, müəyyən məbləğ. Nə çox, nə az. Bir ay belə keçdi. Qazandığım da oldu, uduzduğum da. Amma ümumi hesabda qazancda idim. Çox deyildi, amma sabit idi. Bu, mənə güvən verdi.

Ən maraqlısı isə üçüncü həftədə baş verdi. Həmin gün səhər tezdən oyandım, növbəyə çıxmalı idim. Amma bir az vaxt var idi. Çay içirdim, telefonu açdım. mostbet apk download ilə quraşdırdığım tətbiqi işə saldım. Bir oyun gördüm, içimdən “bu gün bu olacaq” dedim. Kiçik başladım, qazandım. Bir az artırdım, yenə qazandım. Ürəyim döyünürdü, amma özümü saxlayırdım. Üçüncü dəfə oynadım.

Ekranda rəqəmlər fırlanırdı. Sanki vaxt dayanmışdı. Bir anlıq nəfəsim tutuldu. Sonra ekranda gördüyüm rəqəmə inana bilmədim. Həmin gün bir günlük qazancımı beş dəqiqəyə qazanmışdım. Otaqda tək idim, amma sevincimdən ayağa qalxdım. Sonra dərhal sakitləşdim. Çünki bilirdim ki, həyəcan qərar qəbul etməyə mane olur. Pulun bir hissəsini çıxartdım, qalanı ilə davam etmədim. Həddimi bildim.

Həmin gün növbəyə çıxdım. Axşam bir sərnişin mindi, danışmağa başladı. Söhbət dilə gəldi, mən də ona bu hekayəni danışdım. Gülümsədi, dedi “sən şanslı adamsan.” Mən dedim: “Şans yox, sistem. Mən taksidə də sistemlə işləyirəm. Harada dayanacağımı, hara getməyəcəyimi bilirəm. Burada da eyni.”

O sərnişin də maraqlandı, soruşdu “bəs necə başlamaq olar?” Mən ona dedim ki, əvvəl qaydaları öyrən, sonra tətbiqi yüklə. Necə ki, mən etdim: mostbet apk download, bir neçə dəqiqəlik iş, sonra isə vaxt və səbr. O, düşündü, başını buladı. Endi, getdi. Kim bilir, bəlkə də o da sınadı.

Bu günlərdə bir dostumla görüşdüm. Dedi ki, “nə var, hələ də taksidə işləyirsən?” Mən dedim “bəli, hələ də.” Soruşdu “bəs o iş?” Mən gülümsədim, dedim “davam edir.” O maraqlandı, nə qədər qazandığımı soruşdu. Mən dedim ki, “əsas qazancım pul deyil. Əsas qazancım odur ki, özümü idarə etməyi öyrəndim. Taksidə də, evdə də.”

İndi hər gün növbəyə çıxanda telefonum yanımda olur. Boş vaxtlarımda, sərnişin gözləyərkən, ya da gecə yarısı fasilə zamanı açıb baxıram. Artıq bu, mənim üçün adi bir işə çevrilib. Həyəcan yoxdur, tələskənlik yoxdur. Sadəcə, bir vaxt keçirmə üsulu. Bəzən qazanıram, bəzən uduzuram. Fərqi yoxdur. Çünki əsas qaydanı öyrənmişəm: nə vaxt dayanacağını bilmək.

Bu gecə də taksidəyəm. Şəhər sakitdir, işıqlar yanır. Bir sərnişin mindi, harasa gedir. Söhbət edirik. O da mənim kimi yorğun görünür. Bəlkə ona da bir şey öyrədərəm, bəlkə də yox. Amma bilirəm ki, hər gecə, hər səfər yeni bir hekayədir. Mənim hekayəm isə sadə bir axşam, təsadüfi bir sərnişin və kiçik bir tətbiqlə başladı. Və davam edir.